LAZY ORCHHA DAYS

On the rickshaw ride from the bus drop off point to Orchha spires suddenly start to appear here and there, shooting up through thick vegetation. As you drive on, the spires become taller and more elaborate, then the road takes you to a very picturesque crossroads surrounded by enormous palaces, all accessed from small pretty streets dotted with just a few charming outdoor cafes. You are now in Orchha and you instantly wonder if you have allowed enough time in your itinerary to linger in this peaceful little haven set on the rocky banks of the Betwa river.





The palaces themselves are among the most impressive you are liable to see. Intricately latticed windows peer from balconies over-looking golden courtyards, each entered through large imposing arches. Vultures perch eerily in the surrounding turrets as you wander from one courtyard to the next. It's like a child's fantasy playground as each archway brings a new secret place into view, all lit up in glorious golden hues by the scorching Orchha sun. Orchha's palaces and temples seem to stretch out forever in the distance, a wander through some of the tracks in the surrounds will almost certainly guide you to another treasure. Trekking about in our flip flops we couldn't help being a little wary of snakes though.





The temples contain painted depictions from sacred hindi texts coloured in eye-catching blues and reds, possessing such detail that one could easily spend hours gazing at animal-headed hindi deities, peacocks, elephants and much more, some in the frenzy of battle, others banqueting at palaces, and some ladies simply baking chapatis amidst the madness.



Orchha, however, has even more to offer than palaces and temples. It has a peaceful and warm atmosphere unlike anything I have come across. Just lazing around in one of the few cafes on offer watching monkeys run on the roof tops, vultures perching up high, cows sauntering up and down, and even the odd elephant making an appearance, it feels like an activity one could pursue for days on end. We found it quite a task to leave all this calm behind and make our trip to Bhopal, the next city destination on our tour.

CIUCIUBABKA W ORCHHY...

Podroz zapakowanym po brzegi ("zapakowany" w definicji azjatyckiej = standard europejski razy 3...) autobusem relacji Khajuraho - Orchha do najmilszych moze nie nalezala ale za to juz w minuty po dotarciu na miejsce oniemieli z zachwytu zapomnielismy o jej trudach. Orchha jest egzotycznym miasteczkiem ze sceneria a la Ksiega Dzungli Kiplinga, z majestatycznie krazacymi nad glowami sepami, skaczacymi po dachach budynkow malpami i figlujacymi w powietrzu kolorowymi papuzkami. Do fauny Orchhy (czytaj: "Orczy") nalezy tradycyjnie juz dodac niezliczone ale jakos dziwnie piekniejsze i dostojniejsze niz gdziekolwiek indziej w Indiach krowy.





Architektonicznie miasteczko przenosi nas sobie tylko znanym magicznym sposobem do minionych epok strojnych palacow maharadzow, dzis obrosnietych dzunglowa roslinnoscia. Zamglony horyzont, najbarwniejsze stragany z henna, urokliwe pastelowe domki i ich sympatyczni mieszkancy oraz ku naszemu zdziwieniu jak na takie malusienkie i malo znane miejsce sporo turystow.





Nastepnego dnia zakochalismy sie w Orchhy bezpamietnie zwiedzajac a raczej gubiac sie z premedytacja na caly dzien w zabytkowym kompleksie palacowym, gdzie do woli odkrywalismy historyczne mury bez niczyjej asysty... Jak orientalna fascynujaca zabawa "w chowanego" lub "w ciuciubabke" (albo "w ciuciudziadka" nawet:-). Gigantyczny obiekt i jego niezliczone korytarze, kruzganki, balkony, strychy i przerozne zakamarki, wszystko jak "nieoszlifowane" perly architektoniczne, lekko "zapuszczone", porosniete roslinnoscia i owiane slodka mgielka wschodniej tajemnicy. Od wizyty w pamietnym Taj Mahalu zadna chyba wyprawa nie dostarczyla tylu wizualnych uniesien. Baraszkujac samotnie po tym budynku-kolosie czulismy sie beztrosko jak dzieci. Nie dziwota ze slynny przewodnik Lonely Planet wybral Orchhe jako jedno ze "100 miejsc na ziemi, ktore musisz odwiedzic przed smiercia" w swoim rokrocznym rankingu.









Wizyta w swiatyni Lakszmi takze przeszla nasze najsmielsze oczekiwania. Nadal pod ogromnym wrazeniem dnia spedzonego w obiektach palacowych nie spodziewalismy sie nastapnej takiej "gratki". Freski, rysunki i malowidla scienne stworza odrebny zupelnie nowy album w naszej fotokolekcji. Kolejna lekcja z historii a i plastyki jako ze po sporej przerwie, oczarowany miejscem Les wyciaga ze swojej torby pioro i szkicownik. Zdecydowanie jedno z takich miejsc, ktore pobudza wene tworcza do czynnej dzialalnosci.





Podczas niezmiernie udanego, kilkudniowego pobytu w Orchhy swietowalismy urodziny Warrena, zakosztowalismy w wysmienitych ulicznych przysmakach w tym niebotycznych samosach w sosie mango, bylismy swiadkami hinduskich obrzedow weselnych by na final zgodnym chorem stwierdzic ze Orcha obok Darjeeling i Varanasi byla naszym ulubionym przystankiem naszych indyjskich wojazy...

2 ALL THE ENGLISH READERS...

Dear all,
Leslie's lovely stories from Varanasi got published below older posts for some annoying reason so have a look below & don't miss out on it!
I won't be encouraging anymore 2 send us some feedback but all of u with gmail accounts u better get ur comments ready, we know who u are:-) I have 2 say Im spoiled with the response from my homeland's side, so go on Ireland don't let us down!

XXX Przem aka Perry vel SHREM

POSTCARDS FROM / POCZTOWKI Z KHAJURAHO

...gdzie nabralismy rumiencow na naszych i tak juz sloncem spieczonych buzkach, podziwiajac kunsztownie zdobione rzezbami kama sutry slynne hinduskie swiatynie...

...where we blushed at the erotic carvings adorning the famous ancient Kama Sutra temples...















and a very special dedication to Hilary...

FACES OF THE WORLD / TWARZE SWIATA PART 2

GHAT HOPPING BY THE GANGES - A BEGINNERS GUIDE TO VARANASI

Hindus believe that being cremated on the banks of the sacred Ganges at Varanasi releases them from the cycle of reincarnation. I wonder if maybe they managed to pay a visit to Varanasi before the event, would coming back seem like such a bad idea after all? This most sacred, mystical place has an affect on the senses that is simultaneously eerie and warming. Gazing through the mist you almost feel as though the mist itself has a presence, a presence so much older and wiser than anyone you have ever met and a stillness that strangely soothes all in its environs.





The Ganges is a river, it is a bath, it is a laundromat, it is a cemetery, it is a busy street lined with boats and yes, it is very polluted. On the first walk onto the ghats the eyes are overwhelmed with an urge to look two ways at once. There are people everywhere, for many different reasons. A cricket game is taking place on the bank as we walk by. People are bathing everywhere and just metres away bodies are being burned. One is unsure whether to avert the eyes but nobody seems to care. A few metres further and people are washing their clothes, beating them like they're their worst enemy, and miraculously these clothes are emerging spotlessly clean from the murky waters. Varanasi has a way of bringing all of these activities together in perfect harmony, each one seeming like it is absolutely supposed to be happening beside the next. Each time you try to turn away, something draws you right back in, an inexplicable compulsion to learn more and more of these peculiar goings on.



A dawn boat ride on the Ganges is without doubt the best way to experience all of the above, only with the virgin morning mist adding a little more magic to the proceedings. The sound of very loud laughter fills the air from the small gatherings of laughing yogis, a very therapeutic and long practised technique on these banks, I must admit I let out a chuckle or two myself and felt only delighted! From before the first splink of light people pour onto the river banks to begin their rituals in the sacred waters. It feels such a privilege to float by and witness these ancient waters playing host to rituals which have taken place for possibly thousands of years.



Equally as captivating is Puja, the flamboyant evening prayer ceremony. The magic of this ceremony has to be experienced to be understood. It is an hour long display of flowers, candles, fire, smoke, smells, music and movement. It is a mesmerising celebration with an energy so potent that it forces you to ingest more and more. We decided to take in Puja from both the steps of the ghat and from a boat on the Ganges over two nights, we weren't disappointed. Varanasi is without doubt one of our favourite places we've ever been to.





On a finishing note we would firstly like to apologise once more to our dedicated blog followers for the very late posts recently, we promise to resume with more regularity now that the festive season has come to an end.

Secondly we have discovered over the past few months that dreams really can come true and we hope that in 2009 all your dreams big and small become happy realities. Lots of love Les and Przem xx

VARANASI MGLA OTULONE...

Karolakarolakarola upomniala i poskutkowalo... Koniec leniuchowania kochani...WRACAMY!!! Przede wszystkim spoznione, najcieplejsze noworoczne zyczenia dla wszystkich razem i kazdego z osobna, zeby zdrowo bylo, radosnie z usmiechem od ucha do ucha, co by wena i entuzjazm nigdy nie opuszczaly i co by milosnie, slicznie, cudnie i paradnie sie dzialo...



Opowiadanie o Varanasi odkladalismy z Lesem "na potem" juz bardzo dlugasno... Nowy Rok zapukal w nasze progi i od wizyty w basniowym Varanasi, minely juz dobre tygodnie. Paradoksalnie, przy kolosalnym wrazeniu jakie to miasto na nas zrobilo, do opowiadania o nim zabieralismy sie jak "sojki za morze"...
To mesmeryczne, swiete dla Hinduistow miasto, lezy nad Gangesen, do ktorego brzegow prowadzi ponad 80 ghat. Zanurzone w gestej mgle, Varanasi nabiera dodatkowo bajkowej, zwiewnej, enigmatycznej atmosfery. Niczym miasto "na niby"... Tutaj doswiadczamy Indii w pelnym, niemalze encyklopedycznym wymiarze. Spacerujac godzinami chloniemy sceny z zycia codziennego, bo na ghatach obserwowac mozna rytyne Hinduskiego dnia, w najprzerozniejszych jej aspektach.







Jak tu gwarno i kolorowo! Stosy prania, w tym najbarwniejsze sari, z pedantyczna precyzja rozwieszane sa do wysuszenia, dzieciaki graja w ulubionego krykieta, jakis szkrab "puszcza" latawca, ktos korzysta z pachnacych olejkami masazy ajuwerdyjskich, ktos inny z polowych uslug fryzjersko-golarskich, amatorzy jogi przybieraja kolejne skomplikowane pozycje, fakirzy-asceci przyodziani w pomaranczowe szaty (tutaj zwani saddhu), zaklinacz wezy probuje zwabic uwage turystow, ktos medytuje, jeszcze ktos inny praktykuje "smiechoterapie"... Pomiedzy tym wszystkim wszedobylskie krowy ma sie rozumiec! Fascynujace! Caly pierwszy dzien spedzamy wlasnie spacerujac i podziwiajac niepowtarzalna lokalna aure. Ciary!









Varanasi jest ponadto najwazniejszym punktem hinduistycznych pielgrzymek. Codziennie do ghat przybywaja tysiace wiernych z calych Indii by uczestniczyc w religijnej ceremonii puja, obmyc sie w swietym Gangesie czy tez towarzyszyc bliskim zmarlym podczas rytualu kremacji, ktory tu nad Gangesem, jak wierza wyznawcy Hinduizmu, przerywa cykl reinkarnacji.



Nasza wyprawa o wschodzie slonca barka rzeczna wzdluz Gangesu, byla jedna z takich chwil, ktore zapamietam bardzo wyraznie chyba na cale zycie. Nieporownywalne z niczym innym emocje... Zadne inne miejsce na ziemi nie budzi sie z nocy w taki sposob. Orient w pelnej krasie, suto zakrapiany kolorami, ze szczypta obowiazkowej mgly i urocza kakafonia ruchliwych ghat. PIEKNOSCI!







Varanasi zachwycilo takze architektonicznymi "cackami" wzdluz ghat, w postaci palacow, swiatyn i innych budynkow w wiekszosci ufundowanych przez Maharadzow roznych indyjskich stanow a nawet Nepalu. Atrakcji co nie miara z mnostwem przytulnych kafejek i restauracyjek, piekarni, szkol jogi, muzyki (w tym gry na sitarze) i jezyka Hindi. Ostatnia kolacje po rubasznym i kwiecistym w slowa wprowadzeniu przez wlasciciela restauracji (troszke a la Boguslaw Kaczynski, tyle tylko ze o kulinariach...), spozylismy przy dzwiekach klasycznej muzyki hinduskiej na sitar i table, granych na zywo. Uczta dla podniebienia i uczta dla ucha!
Zaledwie 3-dniowa wizyta w Varanasi stala sie punktem kulminacyjnym chyba calych naszych wojazy po Indiach. Jesli kiedys w jakichs przedziwnych okolicznosciach przyrody dane Wam bedzie odwiedzic Indie tylko na kilka dni wybierzcie wlasnie mgla otulone niepowtarzalne Varanasi...